نمایشگاه «در غیاب چهره» چیزی بیش از هنر تصویری است؛ این نمایشگاه سفری به ناخودآگاه انسان، هویت و فرهنگ است. جوزف یوسفی در هر قاب، با بهره‌گیری از پوشش سنتی کوردی و طبیعت آرام این سرزمین، نشانه‌هایی از هویت انسانی را فراتر از ظاهر به تصویر کشیده است. آثار او تکرار نیستند، بلکه تردیدی هستند که باید زندگی شوند.  

در این مجموعه، چهره‌ها غایب‌اند؛ اما غیاب‌شان نه از سر حذف، بلکه نوعی دعوت به دیدن چیزهایی‌ست که معمولاً پشت چهره پنهان می‌مانند. لباس، ژست، فضا و حتی سکوت قاب‌ها، روایتگر فرهنگ، زمانه و وضعیت زیست انسان‌هاست.

۵ نفر از اعضای شورا که پیشتر مدافع سخنرانی به زبان غیرفارسی بودند، حتی حاضر نشدند دقایقی به زبان کُردی گوش دهند و با ترک دسته‌جمعی جلسه علنی، آن را از نصاب خارج کردند

هرگونه بی‌توجهی به زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و مشترک کشور، به ویژه در جلسات رسمی شورای شهر، اقدامی به شدت نگران‌کننده و مغایر با مسئولیت قانونی اعضای شوراست

شورای شهر ارومیه با معضلاتی نظیر شانتاژ، جعل واقعیت‌ها و دروغ‌پردازی‌های سازمان‌یافته مواجه شده که بیانگر وجود زد و بندهای پنهان در این مجموعه ناکارآمد است!

بازنشر این مصاحبه فرصتی است برای بازخوانی افکار و اندیشه‌های مردی که با قلم و ایمانش، میراثی ارزشمند از شعر و ادبیات کُرمانجی برای نسل‌های آینده به‌جا گذاشت

در روز گذشتە شاهد نصب تابلوی خوش امدگویی به زبان کوردی در وردی شهری صد در صد کوردنشین بودیم کە پس از گذشت چندساعت و براثر فشارهای واردە از سوی جریان های تمامیت خواە اقدام بە برچیدن تابلو صورت گرفت ، در یادداشت فوق نگارندە سعی کردە تا با بیان مفاد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ضمن خاطرنشان ساختن تساوی حقوق و برابری تمام اقوام ایرانی الاصل ساکن در این مرز و بوم شمەای از تضییع حق و حقوق قوم کورد در استان آذربایجان غربی را بیان دارد و مسئولین را بە چارەاندیشی، تدبیر و تدبر وادارد.

غار تاریخی تمتمان با قدمت بالغ بر 35 هزارسال کە جزو قدیمی ترین سکونتگاە دورە پارینە سنگی میانە بە شمار می آید در فاصلەی 20 کیلومتری از مرکز شهر ارومیە ، در روستای تاریخی کوردنشین تمتمان از توابع بخش نازلوی ارومیە واقع شدە است، این غار تاریخی و محوطه حفاظت شده آن در سال ۱۳۸۴ بە ثبت ملی رسیدە است.

انتصاب یعقوب پوراسد به سرپرستی دانشگاه صنعتی ارومیه به‌عنوان یکی از مراکز علمی برجسته در شمال‌غرب کشور، موجی از نگرانی‌ها و انتقادهای گسترده را برانگیخته است. تصمیمی که به‌زعم بسیاری، فضای آکادمیک این دانشگاه را در معرض سیاست‌زدگی و انحراف از اهداف اصلی خود قرار داده است.

اعضای شورای شهر که اکثراً سال‌هاست بر کرسی شورا چنبره زده‌اند و مسئول اصلی این ناکارآمدی و بحران فعلی هستند، به‌جای ساختن فرصت‌های جدید، تنها به تعمیق مشکلات شهری ادامه داده‌اند