دالانپر در مسلخ بی متولی؛ میراثی که زیر چنگال ما ذبح می‌شود!

‍ دالانپر در مسلخ بی متولی؛ میراثی که زیر چنگال ما ذبح می‌شود!

✍🏻بقلم: آزاد یوسفی راد- روزنامه‌نگار

هر صاحب وجدانی که دیروز مامه‌شیخ و کوهستان زیبای دالانپر را دیده باشد از حال و روزی که امروز به آن گرفتار شده، حزین و متاثر است!

اشکال کار آنجا نیست که این مناطق زیبا و چشم نواز در سطح ملّی و سینه به سینه تبلیغ شده‌اند و جمعیت زیادی را از هزاران فرسخ دور تر به مرگور می‌کشانند!

اشکال کار آنجاست که به حال خود رها شده اند، متولی ندارند و هرکس هرطور دلش خواست آن را می‌‌‌دَرَد، زیبایی‌اش را چنگ می‌زند و هویتش را به تاراج می‌برد!

چندی پیش از این که تصاویر قبل و بعد این مناطق وایرال شود و عمق فاجعه نمایان شود! یکی از نمایندگان ارومیه در مجلس به درستی درک کرده بود که ادامه پیدا‌کردن رهاشدگی این مناطق باعث نابودی آن خواهد شد و البته نماینده محترم دیگر و مشاورانشان هم در همان مقطع این نگاه را در تضاد با توسعه پنداشتند!

اما واقعیت این است که از دست من و شما کاری ساخته‌نیست! اساسا نمی‌توان هیچ محدوده‌ای را از تردد منع کرد یا عوارضی از بابت آن اخذ کرد! مگر آنکه آن محدوده متولی‌ قانونی با امکانات و ملزومات و بودجه کافی داشته باشد!

چاره آن است که منتظر تحقق چشم انداز متفاوت دو نماینده‌ محترم باشیم! یا این مناطق را جزو مناطق حفاظت شده اعلام کنند و هر عبور ومرور و چگونگی آن طبق قاعده و اصولی باشد یا طبق چشم انداز اعلامی از سوی مشاوران آن بزرگوار دیگر، هتل های پنج ستاره و پیست های چند منظوره و امکانات این دست با انبوهی از مشاغل که بخشی از آن طبعا نیروهای حفاظتی و خدماتی خواهند بود در آن مناطق مستقر شوند.

تا تحقق یکی از این دوچشم انداز باید امیدوار به عدم رهاسازی زباله در طبیعت، عدم خروج ماشین های آفرودی سنگین از مسیر های مشخص و کنترل هیجانات شان باشیم! امیدی که به نظر می‌رسد سرابی بیش نباشد!