ماموستای شاعر ملا عبیدالله جلیلی فرزند عبدالوهاب در سال ۱۲۷۸هجری شمسی برابر با ۱۸۸۹میلادی در روستای دودکا از حومه شهر گَوَر چشم به دنیا گشود ( به نقل از نوه او ملا فاروق جلیلی رحمه الله هنگامی که شیخ عبیدالله شمزینی رحمه الله در مکه فوت کردند، سه ێدا ملا عبید متولد می شوند و پدرشان ملا عبدالوهاب اسم شیخ عبیدالله را بر پسرشان می گذارند) پدر سه ێدا بعلت کوچ اجباری وطن خود را ترک و مدتی در روستای دودکا به زندگی ادامه دادند. ملا عبیدالله پس از مدتی کوتاه روستای دودکا در ترکیه را ترک و به منطقه خود صومای برادوست بر می گردند و به زندگی و کار خدمت به مسجد در منصب امامت جمعه و جماعت ادامه می دهند ، ایشان پس از دوران تحصیل بیشتر عمرشان را در دو روستای صورمان آباد و مرنه در بخش صومای برادوست به خدمت به مردم و مسجد و طلاب علوم دینی پرداختند و ضمن اینکه یکی از علمای سرشناس آن دوران بودند، به عنوان یکی از علمای نامدار آن دوران محسوب می گردند در آن دوران ایشان رابطه ای نزدیک با سه ێدا ملا مجید صوربان رحمه الله، سەێدا ملا حسین قاضی (ساکن گَوَر ترکیه) سید صالح( شیخ سه یید ) فرزند شیخ سید محمدامین نهری ( کورانه برادوست)، داشتند و این رابطه دو طرفه بوده که در بسیاری از مسائل علمی باهم بحث مراوده فکری داشته اند.استاد عبیدالله جلیلی یک طبع و ذائقه شعری بسیار قوی داشتند و هر وقت به خلوت خود می رفتند به سرودن قصیده و غزلهای بسیار زیبائی روی می آوردند که در نوع خود بسیار زیبا و دلنشین بودند .
