مالیات، باج یا خراج! نوشته هاشم محمودی

  مالیات، باج یا خراج!   🖋️هاشم محمودی   به طور ساده دولت یک پیمانکار موقت است که برای مدتی معلوم (عموماً چهار سال) و بر اساس ارائه گفتمان، راهبرد و راهکارهایش برای مدیریت‌ جامعه با اراده، اختیار و رأی مردم اداره امور را بدست می‌گیرد هر اندازه که توافق و اجماع نظر عمومی و

مجلسِ آبستن
انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری ترکیه یکشنبه گذشته برگزار شد. نتایج به دست آمده چه در مجلس و چه در ریاست‌جمهوری بدترین عملکرد اردوغان و حزبش از زمانی که به سپهر سیاسی ترکیه وارد شده‌اند را نشان می‌دهد. با این حال همین نتایج نیز یک شکست آغشته به تعجب را برای مخالفان و مراکز نظرسنجی به ارمغان آورد
راند دوم؛ رجب یا کمال!؟
کمال قلیچداراوغلو در دور دوم با اردوغان روبرو خواهد شد و در صورت پیروزی، گزینه های تغییر بیشتری محتمل است انجام دهد زیرا ترکیب اپوزیسیون در پارلمان ممکن است برای احزاب تشکیل دهنده این بلوک مشکل ایجاد کند. از یک طرف کردها و از طرف دیگر ملی گراهای ترک اکثریت این اپوزیسیون را تشکیل می دهند. 
تکرار اشتباهِ افغانی بایدن در عراق و شمال سوریه؟
خروج شتابزده آمریکا از افغانستان پیامدهای جدی منطقه‌ای بر روابط واشنگتن با شماری از کشورها دارد. در حالی که دیپلماسی ایالات متحده در قبال همسایگان افغانستان مانند پاکستان، ایران، چین، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان نیاز به ترمیم و بازسازی روابط است، جدی‌ترین چالش‌ها برای منافع آمریکا در منطقه خاورمیانه از سوی عراق، سوریه و ترکیه است.
اردوغان و طالبانِ افغانستان
با تسلط طالبان بر افغانستان، تمایل ترکیه به دخالت در افغانستان با حفاظت از فرودگاه کابل فزونی گرفته است. ترکیه با حفظ منافع ونیروهای نظامی خود در افغانستان، به تماشای شکل‌گیری "امارت اسلامی افغانستان" نشسته است. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه نگاه مثبتی به ایدئولوژی طالبان دارد.
اسلام سیاسی از اخوان تا اردوغان
پایان اسلامگرایی یا تولد اسلامگرایان سرمایه دار جدید و لیبرال؟
از بیست سال پیش به این سو ندا برای پایان اسلام سیاسی سرداده شده و پیش‌بینی‌ها نیز بر آن شده است. این مسیر که با ایران، بحران در الجزایر و مصر و جاهای دیگر دنبال شد به نتیجه‌گیری‌ای که از سوی "الیور روی" بدست آمد اشاره داشت: "شکست اسلام سیاسی" و پایان گریزناپذیر آن، که آغاز شده است.
حمله کرونایی به دموکراسی
چین و برخی از همراهانش موفقیت پکن در کنترل پاندمی کرونا را دلیلی محکم در تایید حکومت خودکامه معرفی می‌کنند. بنابه استدلال آنان، چین به رغم شروع ضعیفش قدرت آن را داشت که با اجرای محدودیت‌های گسترده بیماری را درون مرزهایش مهار کند. سازمان بهداشت جهانی این اقدامات را "شاید بلندپروازانه‌ترین، چابک‌ترین، و تهاجمی‌ترین اقدامات مهارکننده در تاریخ بیماری" نامید و مقامات چینی به سرعت آن را مدحه‌ای برای رهبرانشان، رییس جمهور شی جین پی تفسیر کردند.