فرصت‌های بزرگ و مشکلات قدیمی؛ آزمون شجاعت و تدبیر برای رامین عبدالهی و مقصود ملحمی

فرصت‌های بزرگ و مشکلات قدیمی؛ آزمون شجاعت و تدبیر برای رامین عبدالهی و مقصود ملحمی

✍ آزاد یوسفی راد- روزنامه‌‌نگار

بخش سیلوانای ارومیه، با بیش از ۷۰ هزار نفر جمعیت- پرجمعیت تر از ۸ شهرستان‌ در آذربایجان‌غربی—و با ده‌ها جاذبه طبیعی، تاریخی و ریه‌های حیاتی آب و اکسیژن در ارومیه است. این منطقه باید نقطه‌ی تلاقی فرصت و حرکت باشد، نه ایستگاه توقف و آزمایش مدیران.

امروز در واپسین روزهای تیرماه رامین عبدالهی به عنوان بخشدار و مقصود ملحمی به عنوان رئیس اداره آموزش و پرورش سیلوانا معرفی شدند. این انتصابات، به خودی خود حامل پیام و توقع مهمی است: سیلوانا ایستگاهِ انتظار مسئولانی منفعل و بی‌اثر نیست؛ بلکه مردم این بخش مطالبه‌گر، حضور فعال، اثرگذار و تحول‌آفرین می‌خواهند.

اهالی سیلوانا خود مصداق کار و پویایی‌اند؛ جشنواره‌‌های ملی را از جیب شخصی برگزار می‌کنند، میزبان مسابقات ملی می‌شوند و در هر رویدادی با تمام ظرفیت حضور دارند. به حق، این مردم شایسته بهترین خدمت و توجه‌اند. هیچ انتصاب و مدیریتی نباید سرنوشت این بخش پرظرفیت را با آزمون و خطای افراد بی‌تجربه یا فرصت‌طلب گره بزند؛ بلکه فقط باید افراد دلسوز، عملگرا و دغدغه‌مند، محروم از رزومه‌سازی و اهل میدان، در معرض انتخاب و اعتماد قرار گیرند.

در ساختار اداری، پس از دهیار، مهم‌ترین مسئول در خدمت اهالی، بخشدار است؛ فردی که باید شب و روز در بطن مشکلات و زندگی روستاها باشد، نه اینکه خود را در دفتر محصور کند و فقط برای عکس و سخنرانی دیده شود. اگر چنین نباشد، حضورش حتی در چهل سال نیز هیچ ثمری نخواهد داشت و فقط فرصت‌های بی‌شمار این منطقه سوخته خواهد شد.

سیلوانا می‌تواند به یک برند ملی و جهانی در محصولات کشاورزی، داروهای گیاهی، انرژی‌های نو، گردشگری سلامت، برگزاری مسابقات جهانی نظیر پاراگلایدر و شطرنج، ایجاد بازارچه مرزی و ده‌ها فرصت دیگر بدل شود. اما این رخ نمی‌دهد مگر با مدیرانی که از انتظار و روزمرگی عبور کند و اهل اقدام، برنامه و پیگیری دائمی باشد.

متأسفانه امروز مطالبات مردم این بخش پرظرفیت، به حد آسفالت جاده‌ها و آب شرب و کیفیت اینترنت تنزل یافته و همان هم به درستی پاسخ داده نشده. بودجه‌های عمرانی و فرهنگی هم بارها سر از بخش‌ها و شهرستان‌های دیگر درآورده و کسی پاسخگو نیست.

برداشت‌های بی‌رویه و غیرقانونی شن و ماسه از بستر رودخانه‌ها و به تبع آن بارگیری غیرمجاز کامیون های شن و ماسه و نابودی آسفالت جاده‌ها، رها بودن محیط زیست، نبود معرفی و شناسنامه‌ برای جاذبه‌های گردشگری و …، تنها بخش کوچکی از مشکلاتی است که اگر برطرف نشود، تنها بحران‌های بیشتر به همراه خواهد داشت.

با انتصاب مقصود ملحمی، که او هم بومی منطقه است و با دردها آشناست، شاید امیدی باشد که معضلات ریشه‌دار آموزش و پرورش سیلوانا سرانجام دیده و درمان شود؛ اما ده‌ها مدرسه کانکسی که دانش‌آموزان ناچار به تحصیل در آن هستند و حجم بالای مدارس فرسوده و ناایمن، بی‌تردید در شان هیچ کدام از کودکان این سرزمین نیست. حل ریشه‌ای این بحران، آزمونی بزرگ برای مدیریت جدید آموزش و پرورش سیلواناست و تنها با کار مداوم، پیگیری به‌روز و مطالبه‌گری میدانی عبور می‌کند، نه با بخشنامه و شعار.

فرصت طلایی تعامل با فرزندان منطقه

اکنون یک فرصت طلایی برای تعامل و استفاده حداکثری از ظرفیت نمایندگانی که خود از همین مناطق برخاسته‌اند و طعم محرومیت و درد مردم را چشیده‌اند، قرار دارد. از مدیران جدید انتظار می‌رود با وفاق، هم‌افزایی و ارتباط موثر با این ظرفیت ملی، زمینه هموار کردن بسیاری از موانع را فراهم و مشکلات را ریشه‌ای حل کنند.

انتظار صریح مردم این است که هر دو مدیر در چینش همکاران، فقط به اصل شایسته‌سالاری پایبند باشند و میدان را برای افراد توانمند، متخصص و بی‌ادعا باز کنند، نه برای اهل تملق و گروه‌های محفلی. تجربه مدیریت در این منطقه نشان داده استخدام و به‌کارگیری افراد نالایق، چیزی جز اتلاف فرصت ندارد و سرمایه‌ای اجتماعی مدیران را به باد می‌دهد.

زمان سریع می‌گذرد، میراث می‌ماند

فراموش نکنیم سال‌ها و فرصت‌ها خیلی زود از دست می‌روند و آنچه باقی می‌ماند، میراثی از خدمات، دستاوردها و یا حسرت‌هاست. مدیر جدید اگر اهل میدان و اقدام باشد، بی‌تردید نام نیکش می‌ماند و اگر بازی را به روزمرگی و منفعت فردی ببازد، چیزی جز حسرت و قضاوت تلخ در حافظه مردم نخواهد ماند.

پایان؛ عبور از روزمرگی و دوری از سیاست‌بازی

آخرین تاکید این است که سیلوانا و مردم شریف آن، سزاوار اسارت در بازی‌های سیاسی و رقابت‌های بی‌ثمر نیستند. مدیریت این منطقه نیازمند تمرکز، بی‌طرفی و توجه صرف به مصالح عمومی است؛ نه معاملات پشت پرده و سرگرم شدن به حواشی سیاسی.