اسلام سیاسی از اخوان تا اردوغان
پایان اسلامگرایی یا تولد اسلامگرایان سرمایه دار جدید و لیبرال؟
از بیست سال پیش به این سو ندا برای پایان اسلام سیاسی سرداده شده و پیش‌بینی‌ها نیز بر آن شده است. این مسیر که با ایران، بحران در الجزایر و مصر و جاهای دیگر دنبال شد به نتیجه‌گیری‌ای که از سوی "الیور روی" بدست آمد اشاره داشت: "شکست اسلام سیاسی" و پایان گریزناپذیر آن، که آغاز شده است.
حمله کرونایی به دموکراسی
چین و برخی از همراهانش موفقیت پکن در کنترل پاندمی کرونا را دلیلی محکم در تایید حکومت خودکامه معرفی می‌کنند. بنابه استدلال آنان، چین به رغم شروع ضعیفش قدرت آن را داشت که با اجرای محدودیت‌های گسترده بیماری را درون مرزهایش مهار کند. سازمان بهداشت جهانی این اقدامات را "شاید بلندپروازانه‌ترین، چابک‌ترین، و تهاجمی‌ترین اقدامات مهارکننده در تاریخ بیماری" نامید و مقامات چینی به سرعت آن را مدحه‌ای برای رهبرانشان، رییس جمهور شی جین پی تفسیر کردند.
انتخابات و کاندیدا شدن
هر جامعه‌ای شیوه و مسیری را برای مشارکت کردن در قدرت تعبیه می‌کند. فرهنگ، تاریخ و حتی جغرافیای هر مملکتی می‌تواند در گزینه‌های پیش رو تاثیری مستقیم داشته باشند. همچنین سطح و میزان سهیم‌شدن در قدرت یکی از انواع تقسیم‌بندی را در رفتارهای سیاسی بوجود می‌آورد.
دموکراسی را از حیوانات بیاموزیم
کتاب "مزرعه‌ی حیوانات" جورج اورول پس از هفتادو پنج سال انتشار یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها در فهرست واشنگتن پست قرار گرفته است و بسیاری از سیاستمداران و کارشناسان سیاسی این رمان را راهنمای سیاست در عصر جدید و دهه‌ی 2000 دانسته‌اند. با این همه اخیرا مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که حیوانات می‌توانند در عالم سیاست درس‌هایی برای آموختن به ما داشته باشند، درس‌هایی واقعی و نه تمثیلی
روشنفکری -گری یا روشنفکر- بودگی؟
روشنفکر را می‌توان کسی دانست که در حال انجام فعالیتی فکری، روشنگرانه، انتقادی بوده و در عین حال مدافع انسان های فرودست و ناآگاه است. اگر این طرز تلقی را مدنظر قرار دهیم لاجرم به این نتیجه‌گیری هم می‌رسیم که بر اساس نوع فعالیتی که فردی در حال انجام دادن آن است به وی لقب روشنفکر را باید داد.